تهمت و افترا اصلاحی حقوقی به معنای این است که شخصی جرمی را به دیگری نسبت بدهد و توانایی اثبات آن را نداشته باشد. در

افترای  عملی بر خلاف افترای لفظی است.به این معنا که مرتکب به جای استفاده از سخن افترا آمیز یا استفاده از مطلب توهین آمیز علیه

در معنای قانونی افترا به معنی بهتان ، تهمت زدن و به دروغ کارهای ناروا به کسی نسبت دادن می‌باشد. در لغت نامه دهخدا زیر